<< مامان روسریت افتاده  موهات دیده می شه آن را درست کن ...>>

 << من از اون آقاهه می ترسم خیلی بد نگاه می کنه بیا از اینجا  بریم ...>>

<< مامان ! برو تو من جواب می دهم ...>>

شاید شما نیز در زندگی روزمره شاهد گفته هایی از این قبیل باشید که کودکان با آن نگاه معصومانه و پاکشان در گوش ما بزرگترها زمزمه می کنند  گفته هایی که نشان از فطرت پاک آنها حکایت دارد و  با اینکه سن وسالی ندارند ولی خوب ارزش خوب و بد را می فهمند  ...

اما بیشتر همین بچه ها وقتی که بزرگ می شوند  دیگر از آن فطرت پاک خبری نیست و یا خیلی کم رنگ می شود  ...

براستی چرا باید اینگونه باشد ؟! شاید اگر ما بزرگترها غیرت کودکانمان را جدی می گرفتیم  خیلی از مسایل حل می شد  ...